متوكل ابن سكيت را براى آزمون امام مىطلبد متوكل از دانشمند بزرگ يعقوب بن اسحاق ، مشهور به ابن سكيت دعوت مىكند تا از امام هادى عليه السّلام مسألهء پيچيده و مشكلى را بپرسد ، شايد او پاسخى نداشته باشد و از اين راه وسيله‌اى براى بدنامى و تحقير امام فراهم آورد ، ابن سكيت رفت و مسأله‌اى را براى آزمون امام عليه السّلام تهيّه كرد و در كاخ خليفهء عباسى انجمن علمىيى فراهم شد كه تمام دانشمندان ، فقها و متكلمان بزرگ در آن جمع بودند و در رأس همه شخص متوكل نشسته بود كه ابن سكّيت از امام عليه السّلام چنين سؤالى را كرد : « خداوند چرا به حضرت موسى معجزهء عصا و يد بيضاء را داد و به حضرت عيسى شفاى كور و پيس و زنده كردن مردگان و به حضرت محمد ، قرآن و شمشير را ؟ » امام عليه السّلام بلافاصله شروع كرد حكمت آنها را بيان كردن و فرمود : « خداوند متعال به حضرت موسى ، عصا و يد بيضا ، را در زمانى مرحمت كرد كه سحر و جادو بين مردم رواج داشت از اين رو موسى عليه السّلام معجزه‌اى آورد كه سحر و جادوى آنها را مغلوب و آنان را سرگردان نمود و حجّت را بر ايشان تمام كرد ، و به حضرت عيسى ( ع ) شفاى كور و پيس و زنده كردن مردگان را به اذن خدا در موقعى داد كه پزشكى در بين مردم رواج داشت ، از آن جهت معجزه‌اى آورد كه آنها را مغلوب و درمانده ساخت ، و به حضرت محمد - صلّى اللّه عليه و آله - قرآن و شمشير را در زمانى داد كه در بين مردم بيش از هر چيز شمشير و شعر رونق داشت ، اين بود كه قرآن درخشنده و شمشير پيروز را به او داد تا شعر ايشان را مغلوب و شمشير آنها را مقهور سازد و حجت را بر ايشان استوار نمايد . » براستى كه خداوند پيامبران و فرستادگانش را به وسيلهء آيات روشن تأييد فرموده و با معجزات درخشان كه بشر از آوردن نظاير آنها ناتوان است ، يارى نموده است و آن چه با روح مردم هر زمان سازگار بوده است همان را به